Mírame; y existo.
Aunque sé que es inútil.
Que es juego mío, todo,
el esperarla así como a soplo
o a brisa,
temiendo que tropiece.
Porque cuando ella venga,
desatada, implacable,
para llegar a mí,
murallas, nombres, tiempos,
se quebrarían todos.
domingo, 12 de febrero de 2012
martes, 7 de febrero de 2012
Habitación de otoño.
Cuando todo pesa y nada pasa. Epílogo de cambios (otra vez), pero hoy no hay finales que escribir, ni historias que contar. Quizá de cielos grises, sangre, libros y mantas se pueda subsistir por algún tiempo.
Pues eso, hoy, nada más.
"La persiana no del todo cerrada, como
un retenido espanto de caer hasta el suelo,
no nos aísla del aire. Mira, se abren
treinta y siete horizontes rectos, finos,
mas los olvida el corazón. Y sin nostalgia
va muriendo la luz, que era color de miel
y ahora es color de aroma de manzana.
Qué lento el mundo, qué lento el mundo..."
Pues eso, hoy, nada más.
"La persiana no del todo cerrada, como
un retenido espanto de caer hasta el suelo,
no nos aísla del aire. Mira, se abren
treinta y siete horizontes rectos, finos,
mas los olvida el corazón. Y sin nostalgia
va muriendo la luz, que era color de miel
y ahora es color de aroma de manzana.
Qué lento el mundo, qué lento el mundo..."
lunes, 6 de febrero de 2012
Error de cálculo.
"Y pagando su óbolo a Caronte
entramos en la barca
que surca la laguna de la noche
sin prisa. Al otro lado
una alcoba, en la costa de la muerte
nos abrirá el gran hueco
donde todos los cálculos se abisman."
Pedro Salinas
entramos en la barca
que surca la laguna de la noche
sin prisa. Al otro lado
una alcoba, en la costa de la muerte
nos abrirá el gran hueco
donde todos los cálculos se abisman."
Pedro Salinas
sábado, 4 de febrero de 2012
No t'enyoro.
Esta canción es para decir
que no te echo nada en falta.
Y que cuando me voy a dormir
con la mano derecha ya me basta,
que si tengo los ojos húmedos
es que tengo una legaña,
y si no salgo por la noche
es porque voy corto de pasta...
Los amigos que compartimos todos te engañan.
Soy un hombre nuevo,
nunca he estado mejor.
Y no sabes cuánto me ahorro en llamadas.
No te añoro, niña.
Esta canción es para decir
que si de nada tengo ganas
no eres tú, sino la edad,
que a los treinta esto ya pasa,
Que el anillo que me diste
lo guardo porque lo quiero vender,
y tu foto al lado de la cama
no he tenido tiempo de quitarla.
Los amigos que compartimos todos te engañan
Soy un hombre nuevo,
nunca he estado mejor
Y no sabes cuánto me ahorro en llamadas.
No te añoro, niña. No te añoro niña.
No estoy deprimido, no estoy desnutrido,
no me aguanta un hilo, no he perdido el estilo,
no voy predicando todos tus encantos,
no te he imaginado en la cama con extraños,
no estoy nada perdido, no estás... tururú.
No me siento confuso, no he sido ningún iluso.
Será un gran placer hoy hacerte saber,
que no te añoro, niña.
Aquesta cançó és per dir
Que no et trobo gens en falta
I quan me´n vaig a dormir
Amb la mà dreta ja em basta
Que si tinc els ulls humits
És que hi tinc una lleganya
I si no surto de nit
És perquè vaig curt de pasta.
Els amics que compartim tots t´enganyen
Sóc un home nou
Mai he estat millor
I no saps quant m´estalvio en trucades.
No t´enyoro, nena.
Aquesta cançó és per dir
Que si de res no en tinc ganes
No ets pas tu, sinó l´edat,
Que als trenta anys això ja passa,
Que l´anell que em vas donar
El guardo perquè el vull vendre
I la teva foto al llit
No he tingut pas temps de treure-la.
Els amics que compartim tots t´enganyen
Sóc un home nou
Mai he estat millor
I no saps quant m´estalvio en trucades.
No t’enyoro, nena. No t'enyoro nena.
No estic deprimit, no estic desnodrit
No m'aguanta un fil, no he perdut l'estil
No vaig predicant tots els teus encants
No t'he imaginat al llit amb estranys
No estic gens perdut, no hi ets... tururut
No em sento confús, no he estat cap il·lús
Serà un gran plaer avui fer-te saber,
que no t'enyoro, nena.
lunes, 30 de enero de 2012
Mano entregada.
Y que una zona triste de tu ser se rehúsa,
mientras tu carne entera llega un instante lúcido
en que total flamea, por virtud de ese lento contacto
de tu mano,
de tu porosa mano suavísima que gime,
tu delicada mano silente, por donde entro
despacio, despacísimo, secretamente en tu vida,
hasta tus venas hondas totales donde bogo,
donde te pueblo y canto completo entre tu carne.
en que total flamea, por virtud de ese lento contacto
de tu mano,
de tu porosa mano suavísima que gime,
tu delicada mano silente, por donde entro
despacio, despacísimo, secretamente en tu vida,
hasta tus venas hondas totales donde bogo,
donde te pueblo y canto completo entre tu carne.
Vicente Aleixandre
domingo, 29 de enero de 2012
Nice things.
Wouldn't it be nice if we were older?
Then we wouldn't have to wait so long
And wouldn't it be nice to live together
In the kind of world where we belong?
You know its gonna make it that much better
When we can say goodnight and stay together
Wouldn't it be nice if we could wake up
In the morning when the day is new?
And after having spent the day together
Hold each other close the whole night through
Happy times together we've been spending
I wish that every kiss was neverending
Wouldn't it be nice?
Then we wouldn't have to wait so long
And wouldn't it be nice to live together
In the kind of world where we belong?
You know its gonna make it that much better
When we can say goodnight and stay together
Wouldn't it be nice if we could wake up
In the morning when the day is new?
And after having spent the day together
Hold each other close the whole night through
Happy times together we've been spending
I wish that every kiss was neverending
Wouldn't it be nice?
sábado, 28 de enero de 2012
Flor Groga.
He dado un salto, un salto extraño
que nos ha elevado más de tres palmos.
Salía humo, tan denso y blanco,
y dentro tú y yo y mi gran salto.
Teníamos miedo mirando abajo,
teníamos miedo y nos hemos quedado
medio abrazados, sintiendo el salto
goteándome entre las manos.
Los testimonios oculares
dicen “qué salto, caray qué salto”;
las madres dicen a los niños
“¡no os acerquéis, que ha dado un salto!”.
Éramos tú y yo con el mundo aparte
y ahora es el mundo el que nos salvará
entre las ruinas de este salto,
que éramos tú y yo y ya no lo somos tanto.
¡Que esto cae niños, que esto cae!
Grito tu nombre entre el humo blanco.
“Agárrate fuerte y, si puedes, cae
con los dos pies y en un sitio plano”.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)

